شاعرانه - poetic

محمود شاهرخي شاعر انقلاب به كما رفت

saeedirad — Fri, 13 Nov 2009 18:27:41 GMT

خبرگزاري فارس: محمود شاهرخي شاعر پيشكسوت انقلاب، كه 82 سال دارد، صبح امروز پس از انجام دو عمل جراحي در بيمارستان عرفان تهران به كما رفت.

به گزارش خبرگزاري فارس، شاهرخي روز دوشنبه براي انجام عمل جراحي روده به بيمارستان منتقل شد و روز گذشته نيز عمل ديگري روي او انجام شد، اما صبح امروز به علت ايست قلبي و ضعف به كما رفت.
محمود شاهرخي متولد 1306 بم است.
وي يكي از مشهورترين چهره‌هاي شعر آييني پس از انقلاب است كه سال‌ها، هم در شعر انقلاب و هم در شعر جنگ فعال بوده است.
از جمله آثار او مي‌توان به درسي را كه از قرآن آموخته‌ام، در غبار كاروان، نسيم وصل، ز اشك پرس حكايت، امام علي (ع) روح بي‌نهايت، شميمي از گلزار معرفت، امام حسين (ع) تجلي جلال و جمال، بر آستان جانان، كيمياي احسان و ترجيعات توحيدي اشاره كرد.

برای سلامتی استاد شاهرخی دعا کنیم.

ترانه اگه رو کنی به باغم!

saeedirad — Tue, 10 Nov 2009 09:22:43 GMT

روز من ابريه بي تو، شب من بي تو غريبه

آسمون مه‌گرفته از نگاهات بي نصيبه

يه سکوت سنگي انگار، ريشه کرده روي لب‌هام

ابري از جنس بهونه، مي‌باره رو تن شب‌هام

اي ستارة شب من، نگو که اين همه دوري

واسة دلواپسي‌هام، هميشه سنگ صبوري

يه شقايقم که پاهاش، اسير خواب زمينه

امّا آسمونو مي‌خواد، تا شايد تو رو ببينه

چتر مهربونياتو، رو سرم بگير دوباره!

كه يه روز اگه نباشي، مي‌ميرم با يک اشاره

اي بهار پر ترانه! کاشکي باز بياي سراغم

مثه گل‌ها جون مي‌گيرم، اگه رو کني به باغم

از مجموعه حق با آفتابگردان هاست:

saeedirad — Tue, 03 Nov 2009 12:55:18 GMT

سلام. عاشقانه ترين سلام‌هايم را بپذير!
اين نامه را در زير نور ماه برايت مي‌نويسم.
چند دقيقه پيش فرشته‌اي كه دستهايش بوي پاييز مي‌داد، در كنارم نشست و گفت: «ماه تكه‌اي ست شكسته از آينه‌اي كه شاعران، در آن چهره مي‌شويند.»

به آسمان نگاه كردم. ماه لبخندي شاعرانه تحويلم داد. آسمان و شاعران چقدر رازهاي سر بسته در سینه دارند!

كاش فرشته‌اي از تو برايم مي‌گفت. از تو كه رازناك تر از ماه و آسمان و تمام شاعراني!
از تو كه دلگرم تر از خورشيدي و مهربان تر از پروانه‌هاي عاشق.

پيش از‌اين هم برايت نوشته بودم كه خداوند تو را براي دل من آفريده است. براي لحظه‌هاي تنهايي و انتظار من.
حالا چشم‌هايم را مي‌بندم و تو را مي‌بينم كه آينه‌اي به من هديه مي‌دهي؛
آينه‌اي كه تنها تو را به من نشان مي‌دهد. همین!
ديگر عرضي ندارم...

شعر و ترجمه 3

saeedirad — Sun, 01 Nov 2009 06:55:18 GMT

این سیاه جامگان

واژه نیستند

کلاغهای گرمازده ای هستند

که در لابلای دفترم

گیج می خورند...
ترجمه از سرکار خانم اعظم ناصری

These people clad in black

Are not the morphemes

They are the sun stricken crows

Which are staggering

Amidst the pages of my notebook

شعر و ترجمه 2

saeedirad — Sat, 31 Oct 2009 05:59:18 GMT

روز خوبی ست،امروز!

نه هواپیمایی سقوط کرده

نه نگاه اطلسی ها زیر پاهای کسی له شده است

اما

کنار همین صندلی های پارک

کلاغی به آرزوهایم نک می زند

این خبر مهم را

اخبار هیچ شبکه ای اعلام نمی کند

ترجمه از سرکار خانم اعظم ناصری:

Today, it's a good day

No plane has fallen down

No petunia's look

Hasn't trod upon by someone's feet

But,

Near the very parks' benches

A crow is pecking at my wishes

This important news

Is not announced by any channel

شعر و ترجمه 1

saeedirad — Thu, 29 Oct 2009 09:44:18 GMT

پیش از تو

هیچ پلی خواب هایم را به آسمان نمی برد

و هیچ جمعه ای بارانی نبود

حتی هیچ سیبی در غروب چشمانم سرخ نمی شد

حالا ناودان ها اشک شوق می ریزند

و خاک

بوی قدم های تو را می دهد

ترجمه از سرکار خانم اعظم ناصری:

Before you,

No bridge carries my dreams to the sky

And no Friday was rainy

Even no apple in my eyes sunset became red

Now the spouts are crying happily

And the soil

Smells your steps

حق با آفتابگردان هاست

saeedirad — Mon, 26 Oct 2009 11:55:18 GMT

مجموعه نثر ادبی حق با آفتابگردان هاست چاپ شد.

این کتاب مجموعه نثر ادبی ۳۶۰ صفحه ای سه بخش داد. بخش اول شامل ۱۲۸ نامه عاشقانه و عارفانه است که در انتهای این بخش ۳ نقد از آقایان دکتر سنگری، میرافضلی و شکارسری در خصوص نامه و نامه نویسی درج شده است. بخش دوم که دانه های تسبیح نام دارد شامل نثر های کوتاه با موضوعات عارفانه و دفاع مقدس است. بخش سوم این کتاب یادهای زلال نام دارد که شامل نثرهای با موضوع دفاع مقدس است. یادهای زلال در سالهای حدود ۷۷ و ۷۸ زمانی که در روزنامه اطلاعات کار می کردم نوشته شده و در ستونی با همین نام درج می شد.

کتاب حق با آفتابگردان هاست رو می تونید از نشر تکا واقع در تهران - خیابان انقلاب- بین صبا و فلسطین - انتشارات تکا تهیه کنید.

دوبیتی پیامک

saeedirad — Tue, 20 Oct 2009 13:59:18 GMT

مبادا لحظه ای در دامن شک
مبادا زندگی با نمره ی تک!

جواب مهربانی، مهربانی ست
اگر حتی شده با یک پیامک!

چشمه یاد تو

آنفولانزا

saeedirad — Mon, 19 Oct 2009 20:39:12 GMT

در آنجا نه! در اینجا می گرفتم

همین امروز و فردا می گرفتم

الهی - کاش- در این فصل پاییز

به جایت آنفولانزا می گرفتم!

مسعود 4

saeedirad — Sun, 18 Oct 2009 14:38:18 GMT

خواب دیدم جلوی مسجد عاملی دزفول ایستاده ام. همان موقع آقای محسن پویا که اون موقع همکلاس دوره دانشگاه شهید چمران اهواز بودیم (الان رییس سازمان آب و فاضلاب خوزستان است) به همراه یک خانم چادری رد می شدند. آن موقع محسن هنوز مجرد بود. سلام و علیک کردیم و همسرش را معرفی کرد و اینکه برای کاری به دزفول آمده اند.
دعوتشان کردم که حتما برای شام پیشمان بیایند. قبول کرد. و برای آدرس دادن قدری پیاده همراهشان رفتم و با اشاره دست، منزل پدری مان را نشانش دادم.
همان موقع صحنه خواب عوض شد و دیدم شب است و ما در پشت بام منزل پدری مهمانی داشتیم و با محسن پویا داشتم حرف می زدم که مسعود وارد شد. کاپشن سرمه ای رنگی که به تن داشت ،چهره نورانی اش را دوچندان نشان می داد. همه دورش را گرفتند و هر کس می رسید غرق بوسه اش می کرد. می دانستم که دارم خواب می بینم. با خودم گفتم تا بیدار نشده ام بروم و بوسه ای از گل رویش بچینم.
جلو رفتم و او را در آغوش گرفتم و بوسیدم و او را به پویا معرفی کردم و گفتم: ضمنا این آقا مسعود ما شهید شده!
مسعود با اکراه گفت: ولی من که زنده ام!
در همین لحظه یک نفر دیگر رسید و مسعود را در آغوش کشید و از پیش ما برد. دلم گرفت گفتم باید از فرصت استفاده کنم و از مسعود سوالاتی بپرسم. اینبار رفتم و دستش را گرفتم و به گوشه ای بردم و دستانم را دوطرفش گرفتم. طوری که نه خودش بتواند برود و نه کسی بتواند مزاحم حرف زدنمان بشود. بعد گفتم: خوب مسعود جان! حالا اول بگو ببینم چطوری شهید شدی؟
ابروهایش را درهم کشید و گفت: از این حرفا نزن. یه سوال دیگه بپرس!
گفتم: نه! اول اینو جواب بده که خیلی سوالات دیگه ازت دارم.
گفت: اینو بی خیال شو!
گفتم: نه باید بگی!
گفت: حالا من بگم، مگه کسی باور می کنه؟
گفتم: تو بگو! من قول می دم برا کسانی تعریف کنم که باور کنن.
مسعود می خواست حرف بزند که من از خواب پریدم در حالی که داشتم گریه می کردم.